close
تبلیغات در اینترنت
خرید دامنه
اطلاعات عمومی
loading...

آموزش الکترونیکی(دوره متوسطه اول)

اطلاعات عمومی

یوسف غریبی بازدید : 251 پنجشنبه 18 مهر 1392 نظرات ()

برای تلاوت قرآن در خانه‌ها آثار و بركات فراوان است كه نصوص اسلامی

بر آن دلالت دارد. از جمله:

الف ـ پیامبر اسلام(صلی الله علیه وآله) فرمود:

خانه‌های خود را با خواندن قرآن روشن كنید و آنها را گورستان نشمارید چنانكه یهود و نصاری كردند، در همان كلیساها و معبدهای خود نماز خواندند و خانه‌های خود را بی‌عبادت گذاردند؛ در خانه‌ی كه بسیار قرآن خوانده شود خیرش فراوان گردد و اهل آن توسعه یابند و برای اهل آسمان نور و روشنایی می‌بخشند همانگونه كه اختران آسمان برای زمینیان نور افكنی می‌كنند. (اصول كافی، ج 2، ص 610)

ب ـ این خانه‌ها آسمانیان را روشنایی می‌بخشد همانگونه كه ستارگان آسمان زمینیان را روشنایی می‌بخشد.

امام صادق(علیه السلام) فرمود:

چون در خانه‌ای مرد مسلمان باشد و قرآن بخواند اهل آسمان آن خانه را به یكدیگر نشان دهند، همانگونه كه زمینیان ستارگان درخشان را به همدیگر نشان می‌دهند.

ج ـ در خانه‌ای كه قرآن خوانده شود فرشتگان جمع می‌شوند و از آن خانه شیطان‌ها رانده می‌شوند.

امام علی(علیه السلام) فرمود:

خانه‌ای كه در آن قرآن خوانده شود و یاد خدا گردد بركت‌اش فراوان گردد، فرشتگان در آن خانه فرود آیند و شیطان‌ها دور گردند و برای آسمانیان روشنایی می‌بخشد همانگونه كه ستارگان آسمان برای زمینیان روشنایی می‌بخشد. خانه‌ای كه در آن قرآن خوانده نشود یاد خدا نگردد، بركت‌اش اندك می‌گردد و فرشتگان فرار می‌كنند و شیاطین حاضر می‌شوند.

د ـ خداوند بر ساكنان خانه‌ای كه در آن قرآن خوانده می‌شود آسان می‌گیرد.

امام رضا(علیه السلام) فرمود: (عدة الداعی، ص 211)

برای خانه‌هایتان بهره‌ی از قرآن قرار دهید؛ زیرا خانه‌ی كه در آن قرآن خوانده شود خداوند بر اهل آن آسان می‌گیرد، خیر و بركتش را فراوان می‌كند و ساكنان آن خانه در فراوانی نعمت قرار می‌گیرند. اگر در خانه‌ی قرآن خوانده نشود خداوند بر اهل آن خانه سخت می‌گیرد و بركتش كم می‌شود و ساكنانش در نعمت اندك واقع می‌شوند.

 

یوسف غریبی بازدید : 232 دوشنبه 08 مهر 1392 نظرات ()

معنای یوم التغابن در سوره تغابن

 


منظور از «یوم التغابن» که در قرآن کریم آمده، روز قیامت است؛ چون در آن روز براى همه مردم کشف مى ‏شود که در معامله ‏اى که کرده اند، مغبون شده‏اند، آن کس که با خدا معامله نکرده مى ‏فهمد که از معامله نکردن مغبون شده، و آن کس که در معامله ‏اش بهاى اندک دنیا به دست آورده ، مى ‏فهمد که از معامله کردنش مغبون شده، پس همه مردم در آن روز مغبون خواهند بود، مگر اولیای الهی.

 


حسرت

روز افسوس خوردن مردم

«...ذلِک یوْمُ التَّغابُنِ...»؛ [1] آن روز، روز افسوس خوردن است‏.

این جمله بخشی از یک آیه قرآن کریم است که درباره روز قیامت بحث می کند؛ روزی که خداوند تمام مردم را در آن روز جمع می کند، برای پاداش و جزای اعمال نیک و بدشان در دنیا، آن روز، روز تغابن است.

در این که «تغابن» به چه معنا است، و چرا یکی از اسامی قیامت روز تغابن نامیده شده، مفسران با توجه به روایات وارده در تفسیر این آیه، نظریاتی ارائه نموده اند. پیش از بیان آرای مفسران در این باره، تبیین معنای تغابن ضروری به نظر می رسد.

«غبن» به معنای زیان وارد کردن بر کسی در معامله، فریفتن، زیان دیدن در خرید و فروش، افسوس، و دریغ است. [2] 

واژه «تغابن» باب تفاعل [3] از مصدر «غبن» به این معنا است که انسان با کسى که با او معامله مى ‏کند از راهى که او متوجه نشود، کلاه سر او بگذارد.

به عنوان مثال اگر چیزی مى ‏خرد پول کمترى بدهد، و اگر مى ‏فروشد پول بیشترى بگیرد.

منظور از «یوم التغابن» که در قرآن آمده، روز قیامت است؛ چون در آن روز براى همه مردم کشف مى ‏شود که در معامله ‏اى که آیات قرآن [4] بدان اشاره نموده، مغبون شده ‏اند.

در روز قیامت براى همه این معامله ‏گران کشف مى‏ شود که مغبون شده‏اند، آن کس که معامله نکرده مى ‏فهمد که از معامله نکردن مغبون شده، و آن کس که در معامله ‏اش بهاى اندک دنیا به دست آورده ، مى ‏فهمد که از معامله کردنش مغبون شده، پس همه مردم در آن روز مغبون خواهند بود. [5]

با توجه به این معنا از «غبن»، نظر برخی از مفسران را در فلسفه نام گذاری قیامت به روز غبن، مرور می کنیم.

یک: غبن در آیه مورد اشاره، استعاره از تاجرى است که در معاملات خود زیان کرده، و علاوه بر آن که سودى عایدش نشده، ضرر هم کرده و سرمایه خود را تلف نموده است.

چنین است حال کفّار و اشقیاء در قیامت که سرمایه عمرى که می توانستند با آن کمالات و فیوضات تمام عوالم وجود را به دست آورند، بیهوده تلف نموده و در قیامت مثل تاجر ورشکسته به حسرت و ندامت مبتلا می گردند. [6]

از اطلاق جمله «ذلِک یَوْمُ التَّغابُنِ» و با استناد به حدیث نبوى - هنگامی که اولین و آخرین از سلسله بشر در صحنه قیامت گرد آیند، منادى پروردگار ندا کند برخیزند گروهى از اهل ایمان که آخر شب از بستر برخاسته‏اند براى تهجد، آن گاه گروهى اندک برخیزند و به سوى بهشت روانه شوند- می توان احتمال داد که جز گروهی از اولیای الهی، هیچ کس از غبن و حسرت روز جزا ایمن نخواهد بود
 
یوسف غریبی بازدید : 209 دوشنبه 01 مهر 1392 نظرات ()

 

آداب قرائت بر دو قسم است:

1- آداب (ظاهریه)

2- آداب (باطنیه)

 

«آداب ظاهریه قرائت قرآن»:

1- با طهارت بودن. (یعنى با وضو بودن)

2- با كمال ادب خواندن.

3- با طمأنینه در حال ایستاده یا نشسته، بدون اینكه تكیه دهد یا چهار زانو بنشیند.

4- شمرده، شمرده بخواند، چنانچه در قرآن مى فرماید: و رتّل القرآن ترتیلا.

5- جهر متوسط (یعنى معمولى بخواند) اگر ایمن از ریا باشد و الاّ آهسته بخواند.

6- با حال حُزن و گریه و بكاء باشد.

7- با تحسین و تجوید قرائت، یعنى با در نظر گرفتن قواعد تجوید.

8- اداء حقوق قرائت، با اینكه اگر به آیه سجده رسیده سجده كند، و اگر به آیه عذاب رسید به خدا پناه ببرد و استعاذه كند و اگر به آیه رحمت و مغفرت برخورد كرد استرحام و استغفار و شكرگزارى نماید و به آیات بهشت مسئلت و درخواست كند. و به آیه دعاء، دعا نماید، وبه آیه تكبیر، تكبیر گوید و به آیه تسبیح، تسبیح كند.

9- قبل از شروع به قرائت استعاذه كند (اعوذ باللّه من الشیطان الرجیم گوید).

10- پس از فراغ از قرائت هر سوره بگوید: صدق اللّه العلى العظیم و بلّغ رسوله الكریم اللّهم انفعنا به وبارك لنا فیه و الحمد للّه رب العالمین .1

 

آداب باطنیه

1- فهمیدن و پى بردن به عظمت كلام، به این معنى كه بداند «قرآن» كلام الهى است كه از عرش عظمت حق نزول نموده تا به مرتبه افهام خلق رسیده براى اینكه بشر را از تیهِ ضلالت و سرگردانى به سرمنزل سعادت جاودانى هدایت كند.

و كلید خزائن گوهرهاى گرانبهائى است كه هر كه بچنگ آورد، بغناى حقیقى نائل گردد و آب حیاتى است كه هركه بیاشامد از زندگانى جاوید بهرمند شود و داروى شفابخشى است كه هركه بنوشد از دردهاى نهانى و آشكار شفا یابد.

2- دانستن و پى بردن به عظمت گوینده كلام، یعنى بداند كه گوینده آن خداوند بزرگ و آفریدگار و پروردگار جهانیان است كه ذات مقدسش جامع جمیع كمالات و منزّه از همه عیوب و نواقص و مبرّا از احتیاج است.

و نهایتى براى صفات كمالى و عظمت و كبریائى و علوّ او نیست و او حكیم على الاطلاق و عالم به جمیع سرائر و نهان ها و ضمائر و قادر بر هر چیز وسیع و بصیر و مُدرِك و لطیف و خبیر است .

3- از طهارت ظاهر به طهارت باطن التفات نمودن، به این معنى كه بداند، چنانچه ظاهر «قرآن» را بدون طهارت نمى توان مسّ نمود تا زمانى انسان از سخنان زشت و ناروا پاك نگردد و دل انسان از اخلاق ناپسند و صفات نكوهیده پیراسته نشود، حقیقت كلام حق را در نمى یابد و لذّت شیرینى آن را درك نمى نماید.

بقیه درادامه مطلب

یوسف غریبی بازدید : 206 یکشنبه 24 شهريور 1392 نظرات ()

ناپلئون بناپارت از قران مي گويد
 ناپلئون بناپارت (1769-1821م) امپراطور فرانسه وچهره ي معروف عالم سياست در عرصه ي بين الملل روزي درباره ي اسلام ومسلمانان مي انديشيد که چگونه مي شود بر کشورهاي اسلامي تسلط يافت ومسلمانان راتحت سيطره ي فرانسه در اورد او از مشاورين خود پرسيد :مرکز مسلمين کجاست؟ مصر را معرفي کردند ناپلئون به سوي مصر حرکت کرد پس از ورود به ان کشور به کتابخانه ي مهم انجا رفت و به مترجم گفت:يکي از مهم ترين کتابهاي مسلمانان را برايم بخوان مترجم قران را باز کرده در اول صفحه اين ايه رامشاهده کرد اين قران به راهي که استوارترين راههاست هدايت مي کند وبه مؤمناني که اعمال صالح انجام مي دهند بشارت مي دهد که براي انها پاداش بزرگي است سوره اسراء ايه 9
 مترجم ايه را براي ناپلئون خواند وترجمه کرد ان دو از کتابخانه بيرون امدندناپلئون شب را تابه صبح به ايه ي مذکور وپيام ان فکر کرد صبح بيدار شده بارديگر به کتابخانه امدندوي از مترجم خواست تا همان کتاب ديروزي را دوباره برايش بخواند وترجمه کند مترجم نيز اياتي راخوانده وترجمه کرد ناپلئون شبي ديگر راباز درفکروانديشه ي قران ومفاهيم عالي ان به صبح رساند روز سوم هم مانند دو روز پيشين اياتي خوانده شده وبراي وي ترجمه گرديد پس از انکه از کتابخانه بيرون امدندناپلئون ازمترجم پرسيد :اين کتاب دربين مسلمانان چه جايگاهي داردوانان چه اندازه به ان اهميت مي دهند؟ مترجم پاسخ داد:مسلمانان معتقدند که قران کتابي اسماني است وبرپيامبر اسلام (ص) نازل شده وهمه اش کلام وسخن خداست ناپلئون گفت:انچه من از اين کتاب فهميده ام اين است که اگر مسلمانان فرامين واحکام جامع اين کتاب را فراگيرند وبه ان عمل کنند ديگر روي ذلت رانخواهند ديد وتا زماني که اين قران دربين مسلمانان حکومت کند در پرتو تعاليم وبرنامه هاي ان مسلمانان تسليم ما نخواهند شد مگر اينکه بين انان واين کتاب فاصله ايجاد شود.

یوسف غریبی بازدید : 151 پنجشنبه 27 تير 1392 نظرات ()

 

پنجاه و ششمین سوره قرآن واقعه نام دارد كه مكی و 96 آیه دارد.از رسول گرامی
اسلام صلی الله علیه وآله وسلم روایت شده:هر كس این سوره را قرائت نماید
نوشته می شود كه او از گروه غافلان نیست


 

این سوره از سوره هایی است كه اخبار قیامت و احوال آن در آن آمده است و از
اسباب پیر شدن رسول الله صلی الله علیه و آّله است. ابن عباس می گوید: مردی
از رسول خدا پرسید: چرا اینقدر زود پیر شدید؟ در جواب فرمود: سوره های
هود، واقعه، مرسلات، نبا مرا پیر كرده است



ازامام باقر علیه السلام روایت شده: هر كس هر شب پیش از خواب سوره واقعه را
قرائت كند در حالی خداوند را دیدار می كند كه چهره اش مانند ماه شب چهاردهم
می درخشد


امام صادق علیه السلام فرمودند: هر كس به بهشت و ویژگی های آن مشتاق است سوره واقعه را قرائت كند

امام صادق علیه السلام فرمودند: هر كس در هر شب جمعه سوره واقعه را بخواند
خداوند وی را دوست بدارد و نیز دوستی او را در دل همه مردم اندازد و در طول
عمرش در این دنیا بدبختی و تنگ دستی نبیند و آسیبی از آسیبهای دنیا به او
نرسد و از همدمان امیرالمؤمنین علیه السلام باشد و این سوره خصوصیتی نسبت
به امیرالمؤمنین علیه السلام دارد كه دیگران با وی در آن شریك نیستند

هركس سوره واقعه را هر شب بخواند هیچ تنگدستی و گرفتاری به او نمی رسد.رسول
خدا صلی الله علیه و آله وسلم فرموده اند: سوره واقعه را به زنانتان یاد
دهید زیرا آن سوره بی نیاز كننده است

 

 

یوسف غریبی بازدید : 210 چهارشنبه 05 تير 1392 نظرات ()

سوره 112 قرآن است به معنای یگانگی

نام سوره ازمحتوای سوره گرفته شده است.

نام دیگرسوره (( اخلاص )) است.ودرحدود13 اسم دیگرهم برای این سوره وجود دارد

این سوره بصورت یکجادرمکه نازل شده ودارای 4آیه و15کلمه است

این سوره ازتوحیدپروردگارویگانگی اوسخن می گوید.ودرچهارآیه کوتاه چنان توصیفی ازیگانگی خداوندکرده که

نیازبه اضافه ندارد

درموردفضیلت تلاوت این سوره امام صادق(ع)می فرماید

هنگامی که رسول خدا(ص)برجنازه سعدبن معاذنمازگزاردفرمود:هفتادهزارملک درمیان آنها جبرئیل نیزبود برجنازه او نماز گزاردند . من ازجبرئیل پرسیدم اوبه خاطرکدام عمل مستحق نمازگزاران شما شد

گفت : به خاطر تلاوت سوره توحید درحال نشستن وایستادن . وسوارشدن وپیاده روی ورفت و آمد.

یوسف غریبی بازدید : 365 شنبه 21 ارديبهشت 1392 نظرات ()

قرآن دارای 114 سوره است.
قرآن دارای  6236  آیه است
قرآن 114 بسم الله الرحمن الرحیم دارد
قرآن دارای 120 حزب می باشد
قرآن 30 جز  دارد
بزرگترین سوره قرآن بقره است
كوچكترین سوره قرآن كوثر می باشد
بهترین آیه،  آیه الكرسی است
آیه  282 سوره بقره بزرگترین آیه قرآن است
عظیم ترین آیات  بسم الله الرحمن الرحیم می باشد
كوچكترین آیه قرآن  مدها متان  در سوره الرحمن  است
بهترین شب در قرآن  شب قدر است
بهترین ماه  در قرآن ماه رمضان  است
بهترین سوره قرآن  یس است
سوره حمد  به مادر قرآن معروف است
سوره فجر به سوره امام حسین (ع)  معروف است
بهترین خوردنی كه در قرآن ذكر شده عسل میباشد
بهترین نوشیدنی كه در قرآن به آن اشاره شده است شیر می باشد
در قرآن مجید پانزده آیه سجده دار
وجود دارد که بعد از شنیدن یا خواندن چهار آیه آن سجده واجب می شود وباید
سجده کرد، یازده آیه دیگر سجده مستحبی است،یعنی اگر سجده نکنی هم اشکالی
ندارد

سجده های واجب

1- آیه 15 سوره سجده (الجُرُزْ و یا اَلْمَضاجِعْ)
2- آیه 37 سوره فصلت
3- آخرین آیه سوره نَجم
4- آخرین آیه سوره عَلَقْ

برگرفته ازسایت    http://dhb.rozblog.com/Forum

لینک دوستان


تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آمار سایت
  • کل مطالب : 309
  • کل نظرات : 81
  • افراد آنلاین : 2
  • تعداد اعضا : 2175
  • آی پی امروز : 19
  • آی پی دیروز : 76
  • بازدید امروز : 74
  • باردید دیروز : 245
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 1
  • بازدید هفته : 1,245
  • بازدید ماه : 4,259
  • بازدید سال : 14,228
  • بازدید کلی : 1,287,468
  • کدهای اختصاصی